Koty to stworzenia, które lubią czystość. Dużą część dnia spędzają na wylizywaniu sierści. Jednak do szorstkiej, haczykowatej powierzchni języka przyczepiają się włosy, a następnie są połykane. Gromadzenie się sierści w przewodzie pokarmowym może prowadzić m.in. do wymiotów. U krótkowłosych kotów wydalanie połkniętej sierści nie stanowi problemu, czasami jednak w przewodzie zbiera się ich zbyt dużo. Nagromadzenie w kocim żołądku zbitych kulek sierści często powoduje wymioty, zaburzenia perystaltyki, powstanie kamieni kałowych lub niedrożność jelit. W najgorszym wypadku połknięte kłaki prowadzą do zatkania przewodu pokarmowego, co zagraża życiu kota.

Chomiki są jednymi z popularniejszych zwierząt domowych. Najczęściej kupowane jako pierwsze zwierzątka dla dzieci, aby te nauczyły się odpowiedzialności i zaznajomiły ze światem zwierząt. Jednak spora część osób zapomina o prawdziwym charakterze chomików i ich specyficznych potrzebach, jako odrębnego gatunku. Jak to więc jest z tymi chomikami? Czy nadają się już dla kilkulatków?

Dbałość o higienę psa zawsze przynosi pozytywne rezultaty. Sporą uwagę warto poświęcić zębom pupila. Ich czyszczenia nie powinno się bagatelizować ze względu na przykre konsekwencje. Brak czyszczenia zębów skutkuje nie tylko nieestetycznym wyglądem czworonoga, ale również nieprzyjemnym zapachem. Zwierzę jest niechętne do gryzienia nawet ulubionych przysmaków. Takich znaków właściciel nie może lekceważyć. Nawet mimo braku niepokojących sygnałów, stomatologa zwierzęcego należy odwiedzać co pół roku, a szczotkowanie psich zębów wprowadzić do codziennego harmonogramu.

Obcinanie pazurów u kota jest prostą czynnością, którą każdy opiekun czworonoga może wykonać samodzielnie. Należy jednak przestrzegać kilku ważnych zasad, by nie zrobić pupilowi krzywdy i nie narazić się na przypadkowe zranienie przez zaniepokojone zwierzę. Natura wyposażyła koty w pazury, by mogły skutecznie polować na swoje ofiary oraz bronić się przed atakami innych zwierząt. Dzięki ostrym, mocnym pazurom łatwiej im wspinać się czy utrzymywać równowagę na nierównym podłożu. Dlatego niewskazane jest pozbawianie tego atutu kotów, które część czasu spędzają poza domem. Dla pupili niewychodzących na zewnątrz ostre pazury nie są niezbędne, a ich posiadanie w domowych warunkach może być kłopotliwe zarówno dla właściciela, jak i samego zwierzęcia. Warto zatem opanować sztukę obcinania kotu „paznokci”.

Zapalenie stawów u psa to bolesna dolegliwość, która może bardzo obniżyć komfort życia zwierzęcia. Jak dochodzi do zapalenia stawów? Jakie są jego objawy? Jakie działania profilaktyczne zmniejszają ryzyko wystąpienia tej dolegliwości? Przeczytaj artykuł i poznaj odpowiedzi na te pytania. Jak zbudowany jest staw u psa? W skład stawu psa wchodzą kości, chrząstki stawowe, torebka stawowa oraz więzadła. Przestrzeń, która ograniczona jest dwoma końcami kości oraz torebką stawową to jama stawowa. Jama stawowa wypełniona jest płynem. Dzięki obecności płynu (mazi), tarcie, powstające podczas przemieszczania się kości względem siebie jest ograniczone. Bardzo ważną rolę w stawie spełnia także chrząstka stawowa. Jest świetnym amortyzatorem, neutralizującym wszystkie siły nacisku. Jak dochodzi do zapalenia stawów? Stawy nieustannie „pracują”. Pewne elementy wchodzące w skład stawu mogą ulec przeciążeniu. W chrząstkach stawowych może dochodzić do mikrouszkodzeń i nadżerek. Czasem także w stawach wytwarzają

Miauczenie kota nie jest odgłosem pozbawionym znaczenia. To złożony repertuar dźwięków (o różnych tonacjach, częstotliwościach, natężeniu), którym czworonogi posługują się niemal wyłącznie w kontakcie z ludźmi. Obserwując dorosłe koty, łatwo zauważyć, że „rozmawiają” ze sobą za pomocą najróżniejszych odgłosów, wśród których niezwykle rzadko zdarza się miauczenie. Miauczą kocięta, by w ten sposób przywołać swoją matkę. Usłyszeć można także specyficzne, głośne miauczenie kotki w rui, która sygnalizuje samcom swoją gotowość do rozrodu. W innych przypadkach czworonogi porozumiewają się między sobą sycząc, warcząc, prychając, piszcząc, pomrukując czy gruchając. Miauczenie najprawdopodobniej „wypracowały” przez tysiące lat ewolucji, jakie upłynęły od czasu, kiedy zostały udomowione przez człowieka. Koty miauczą, by komunikować się ze swoimi opiekunami.

Jak ograniczyć wypadanie sierści u psa? To pytanie zadawał sobie niejeden właściciel wyciągając psią sierść z porannej kawy lub czyszcząc marynarkę przed ważnym spotkaniem biznesowym. Linienie u psa jest zupełnie naturalne i nie da mu się zapobiec w 100%. Istnieją jednak sposoby na ograniczenie ilości psich włosów fruwających po domu! Wypadanie sierści u psa - przyczyny? Linienie to naturalny proces wymiany sierści, dostosowany do zmieniającej się pory roku, a co za tym idzie, zmieniającej się temperatury. Najczęściej proces linienia najbardziej zaznaczony jest wiosną oraz jesienią. W dzisiejszych czasach psy przebywają w ogrzewanych pomieszczeniach i nie są tak bardzo narażone na długie i nagłe zmiany temperatur. To właśnie dlatego proces linienia może trwać przez cały rok. Mimo to, w ciągu całego rocznego cyklu da się jednak wyróżnić pewne okresy większej intensywności linienia. Przypadają one na wiosnę i jesień.

Czy pies w bloku to dobry pomysł? Często mamy do czynienia z przeciwnikami takiego rozwiązania. Jednak nic bardziej mylnego, ponieważ istnieją rasy, które idealnie nadają się do mieszkania w bloku, pod warunkiem zapewniania im codziennej dawki ruchu. Osoby, których długimi godzinami nie ma w domu, trenują szczenięta w zakresie załatwiania się na chłonne maty. Niekiedy pupile nauczone są wychodzić na spacer co 2 godziny. Psy mogą więc przyzwyczaić się do każdego sposobu życia w bloku. Jednak pies musi mieć zapewnioną odpowiednią dla swojej rasy i wieku stymulację fizyczną. Nie będzie czuł się dobrze nawet w dużym domu, jeżeli właściciel nie spełni jego podstawowych potrzeb.

Narodowa rasa Kanady oraz jeden z najwcześniej poznanych i największych kotów domowych - Maine Coon. Jest wiele legend dotyczących powstania tej rasy, jedno jednak jest pewne - wszystko rozpoczęło się w Ameryce Północnej. Jedna z teorii głosi, że koty te są wynikiem krzyżówki tamtejszych dzikich kotów z Angorami lub Persami, które na statkach przywiózł kapitan Coon. Według drugiej, Maine Coony wywodzą się od kotów norweskich leśnych. Zaś najstarsza legenda dotyczy kotów domowych ze stanu Maine, skrzyżowanych z szopami praczami (ang. Racoon, popularnie coon). Stąd też miała pochodzić nazwa rasy. Dzisiaj wiadomo, że z biologicznego punktu widzenia taki transfer genetyczny nie jest i nie był możliwy. Te półdługowłose koty należą do typu orientalnego. Klimat w jakim przyszło im żyć mocno je ukształtował. Srogie zimy, wysokie warstwy śniegu, a także półdzikie tereny wyeliminowały najsłabsze i chorowite osobniki, pozwalając wzrastać w siłę i odporność nowym pokoleniom.

Dzieci marzą o domowym zwierzaku, a rodzice o tym, aby pupil nie był zbyt kłopotliwy. Z tego względu tak popularne są chomiki czy króliki, jednak ostatnio coraz większym zainteresowaniem cieszą się jeże domowe. To afrykańskie zwierzaki, których hodowla nie sprawia większych problemów, należy jednak pamiętać o kilku ważnych szczegółach. Jeż domowy, inaczej pigmejski, to mało aktywne zwierzę za dnia. Koszty jego utrzymania są niewielkie. Jeż lubi owocowe smakołyki oraz kocią karmę ze względu na jej bogaty skład. Niektóre osobniki uwielbiają kąpać się i chodzić po domu.