Tajgan to orientalny chart długowłosy. Duży, energiczny pies, który wcześniej sprawdzał się jako pies myśliwski. Wiele z cech przydatnych w polowaniach pozostało mu do dzisiaj, co w połączeniu z charakterem typowego charta daje ciekawą, pełną zaskoczeń osobowość. Chart kirgiski jest jedną z ras nieuznanych jeszcze przez Federację Kynologiczną FCI. Historia rasy chart kirgiski Tajgan pochodzi z Rosji, a dokładniej z pogranicza Rosji i Chin – z Kirgistanu. Środowiskiem naturalnym dla tych chartów były wysokie, strome góry. Psy pracowały nawet na wysokości 4000 m n.p.m. Tak ekstremalne warunki życia i pracy nadały tajganom wyjątkowego hartu ducha, siły fizycznej i mocnej odporności. Charty te żyły w niewielkich wioskach, nie miały kontaktu z innymi osabami poza daną grupą koczowników, od pozostałych zwierząt również były raczej izolowane. Chart kirgiski zazwyczaj wybierał sobie jednego pana, jego słuchał i strzegł. Psy kirgiskie miały pomagać swoim ludziom w polowaniach na zwierzynę, głównie

Azawakh to rasa o niskim pogłowiu, rzadko występująca, szczególnie w Polsce. Dumna, szlachetna budowa ciała, niesłychanie długie nogi i wyjątkowe umaszczenie nie zapewniły tym psom popularności w krajach europejskich. Jednak czy to źle dla tej rasy? Charty afrykańskie do pełni szczęścia potrzebują rozległych, otwartych terenów, stonowanego i przewidywalnego otoczenia. Zatłoczone miasta, małe pomieszczenia i hałas frustrują te psy. Azawakh to pies ukształtowany w surowych, trudnych warunkach środowiskowych i klimatycznych, pies bardzo wytrwały i wytrzymały, spełniający się w roli stróża i doskonałego myśliwego. Niegdyś starta psa oznaczała stratę bliskiego pobratymcy dla całego plemienia, azawakh bowiem uznawany był za dar i traktowany był z ogromnym szacunkiem wśród koczowniczych osadników.

Charty arabskie, których oficjalna nazwa brzmi sloughi, są psami dużymi i silnymi. Ich umiejętności myśliwskie dały im miano „czystych” w krajach arabskich, dzięki czemu traktowane były z niecodziennym tam szacunkiem. Szczeniaki dokarmiane były mlekiem kobiet, a śmierć psa oznaczała żałobę całej wioski. Sloughi stanowiły ważny element życia ludności już od starożytności. Jak to się stało, że aktualnie ich zajęcie ma polegać jedynie na ozdabianiu domu swoim eleganckim i pełnym wdzięku wyglądem? Sloughi jest rasą bardzo mało znaną. Psy te dotarły do Europy w pierwszej połowie XIX wieku, ale do dzisiaj nie zyskały popularności. W Polsce te orientalne psy rzadko występują. Dodatkowym utrudnieniem może być fakt konieczności posiadania pozwolenia na posiadanie chartów w domu.

Pies pumi jest bardzo znaną rasą pasterską na Węgrzech. Poza granicami tego kraju występuje nielicznie, głównie w krajach skandynawskich. Jeżeli jednak szukamy aktywnego, wesołego i bystrego psa powinniśmy poznać go bliżej. Owczarek pumi, pierwotnie był stworzony do tego, aby strzec owiec. Obecnie spełnia się głównie jako pies towarzyszący i psi sportowiec. W Polsce rasa ta nie cieszy się dużą popularnością, a szkoda, bo psy pumi wyróżnia ciekawy wygląd i nietuzinkowy charakter.

Bullmastiff miał służyć jako pies stróżujący, policyjny i obronny. Jego przodkami są buldogi angielskie oraz mastify angielskie – rasy słynące z groźnego, masywnego wyglądu, wytrzymałego i odważnego charakteru. Taki też jest bullmastiff. Pies duży i bardzo silny, odporny fizycznie i psychicznie. Psy rasy bullmastiff nie sprawdzą się w rękach każdego. Mimo że są wierne i oddane swojej rodzinie, mają uparty i silny charakter, do którego trzeba odpowiednio podejść. Bullmastiff najlepiej odnajduje się w domu z przynależnym ogrodem, którego będzie mógł zacięcie bronić – bo w tym nie ma sobie równych.

Bouvier des Flandres to duży, czarny pies, który niegdyś bardziej przypominał sznaucera średniego lub owczarka laekenois. Rasa ta cechuje się wysoką inteligencją i wysokimi walorami użytkowymi. Stąd do dzisiaj FCI wymaga prób pracy. Bouvier des Flandres posiada wiele cech, które są pożądane w życiu w miastach.

Akita amerykańska, mimo zbliżonej historii i pochodzenia, aktualnie nie ma wiele wspólnego z akitą japońską. Rasa amerykańska jest oficjalnie uznana za osobną rasę w klasyfikacji FCI. Są to psy niezależne, wymagające, z trudnym charakterem. Z pewnością nie sprawdzą się dla każdego, ale czy dla ciebie? Przeczytaj cały opis rasy, aby znać zalety i wady akit amerykańskich.