Dla wielu opiekunów zwierząt nadchodzący nowy rok i związane z tym pokazy sztucznych ogni oraz fajerwerków to czas corocznych zmartwień.Dzieje się tak dlatego, że większość naszych czworonożnych przyjaciół źle znosi hałas związany z pokazami. Co więcej, niestety, nadal nie są przestrzegane zasady dotyczące obchodzenia się z tego typu materiałami (których, przypomnę, używanie dozwolone jest jedynie w wyznaczonych miejscach i jedynie w okresie nowego roku), w związku z czym wspomnianych już opiekunów czeka tygodniowa udręka.Oczywiście, idealną metodą byłoby zaszycie się wraz ze zwierzakiem w jakimś spokojnym miejscu, jednak takie chyba nie istnieją. Co zrobić, aby pies i kot się nie bały w Sylwestra? Po pierwsze – przygotować się na najgorsze. Czyli zapewnić psu lub kotu wygodne schronienie, gdzie będzie się czuł w miarę komfortowo. W miarę możliwości zamknąć drzwi do pomieszczenia, w którym się znajdujemy i maksymalnie wytłumić odgłosy fajerwerków. Zwierzak lepiej zniesie kanonadę, jeśli

Nosówka to wysoce zaraźliwa i niebezpieczna (często śmiertelna) choroba psów, wywoływana przez wirusa CDV (ang. canine distemper virus) należącego do rodziny paramyksowirusów. Kluczową rolę w walce z nosówką odgrywa odpowiednia profilaktyka. Nosówka jest rozpowszechniona wśród psowatych, łasicowatych i szopowatych. Zwierzęta mogą zarażać się międzygatunkowo, toteż na patogeny szczególnie narażone są psy żyjące poza miastem. Najczęściej chorują szczenięta w wieku powyżej 6 tygodnia życia – jeszcze niezaszczepione, a pozbawione już przeciwciał otrzymanych od matki. Nosówka może jednak dotknąć czworonoga w każdym wieku, niezależnie od rasy i płci. Człowiek jest na działanie wirusa odporny i nie może zarazić się od swojego pupila.

Wiek psa to kwestia istotna ze względu na sprawowaną nad pupilem opiekę. Z dwulatkiem należy postępować inaczej niż z seniorem, nawet jeśli na pierwszy rzut oka nie widać między nimi różnic. By lepiej oszacować wiek psa i związane z nim potrzeby, przelicza się go orientacyjnie na wiek człowieka. Psy dojrzewają znacznie szybciej niż ludzie, a ich życie trwa o wiele krócej. Mimo iż przechodzą te same co ludzie etapy przemian związanych z wiekiem, zależność między wiekiem psa a wiekiem człowieka jest nieliniowa. Trudno więc stworzyć niezawodny algorytm, według którego można by przeliczyć wiek psa na ludzkie lata.

Koty, wbrew obiegowej opinii, są zwierzętami wrażliwymi, o delikatnej psychice. Jako drapieżniki nie mogą pozwolić sobie na ostentacyjne pokazywanie słabości. Stres u kota i wszystkie wysyłane znaki oraz sygnały są subtelne i tylko uważny obserwator w porę je zauważy.

Oswajanie kota jest zdobywaniem jego zaufania, stopniowym przełamywaniem jego strachu przed bliskością z człowiekiem. Nawiązanie takiej pozytywnej relacji wymaga wiele czasu i cierpliwości. Przestrzegając kilku ważnych zasad, można oswoić nawet największego dzikusa, który całe życie spędził na wolności. Czym jest oswajanie kota? Nim podejmie się ten trud, warto zdać sobie sprawę, że celem nie jest po prostu nauczenie zwierzaka siadania na kolanach czy jedzenia z ręki. Oswajanie to zbudowanie więzi, stworzenie relacji opartej na obopólnej korzyści. Dlatego kluczem do oswojenia dzikiego kota jest pokazanie mu, że kontakt z człowiekiem może być dla niego przyjemny i użyteczny.

Buldog francuski – charakterystyka i historia rasy Buldogi francuskie wywodzą się z Anglii, gdzie do XIX wieku występowały w dwóch odmianach – dużych, czyli buldogów angielskich oraz małych – buldogów miniaturowych (toy). Oby dwie odmiany były hodowane ku uciesze ludzi i regularnie organizowano z ich udziałem walki psów. Buldogi francuskie miniaturowe przedostały się z Anglii do północnej Francji wraz z emigrantami w połowie XIX wieku. Ze względu na swoje niewielkie rozmiary ciała i małe potrzeby, buldożki stały się ulubieńcami ubogich, którzy na potęgę trzymali je w domostwach i używali do łapania myszy i szczurów. Rzeźnicy, rolnicy, woźnicy, dokerzy czy handlarze zabierali psy do miejsca pracy, w którym buldogi również miały spełniać rolę łapaczy, a także zjadać resztki z ziemi. Proletariat, chcąc jeszcze bardziej udoskonalić buldożki pod kątem użytkowości, rozpoczął ich krzyżowanie z terierami. Działanie takie wzmocniło instynkty łowieckie, spryt oraz zwinność psów. Następnie, w celu

Szczekanie psa to obok wycia, skowytu, warczenia, piszczenia, skomlenia, dyszenia czy wzdychania możliwy sposób komunikowania się. Stanowić może zarówno oznakę radości, jak i sygnał ostrzegawczy. Psy często szczekają, gdy zostają same w domu i kiedy nawiązują kontakt z innymi czworonogami. Niegdyś trenowano psy, aby szczekały, dzięki czemu mogły sygnalizować o zbliżających się niechcianych gościach. Obecnie takie zachowanie przestało być pożądane. Ciągłe szczekanie psa okazać się może uciążliwe zarówno dla domowników, jak i sąsiadów. Specjaliści wskazują jednak na kilka skutecznych sposób na oduczenia psa szczekania.