Lhasa Apsos od dawna uważana jest za niezwykły skarb Tybetu. Do Europy przybyli w latach trzydziestych XX wieku. Są to małe psy o pięknej, długiej sierści. Charakteryzują się dużą wrażliwością. Mają łagodny charakter. Są spokojni i zrównoważeni. Uwielbiają się przytulać i bawić. Lhasa Apso łatwo dopasowuje się do otoczenia i stylu życia każdego właściciela, dlatego będzie dobrym towarzyszem zarówno dla osoby starszej, jak i rodziny z dziećmi. Jego bujna sierść wymaga regularnej pielęgnacji. Trzeba na to poświęcić dużo czasu. Psy tej rasy dożywają nawet 18 lat i nie są wybredne w kwestii jedzenia i miejsca zamieszkania.

Istnieje kilka ras psów, które charakteryzują się naprawdę pokaźnymi rozmiarami. Za największe uważa się dogi niemieckie, bernardyny, wilczarzy irlandzkich, mastify angielskie i neapolitańskie. Niestety duże psy zmagają się często z chorobami układu ruchu. Jedną z częstszych jest dysplazja stawu biodrowego.Aby można było zaliczyć czworonoga do kategorii dużych psów, musi mieć on wysokość w kłębie wynoszącą co najmniej 60 cm. Z uwagi na swoje rozmiary takie psiaki potrzebują niemało miejsca do życia i sporo pożywienia, aby zapewnić organizmowi wystarczającą ilość składników odżywczych. W Księdze rekordów Guinnessa tytuł największego psa od kilku lat należy do Zeusa, który mierzył 111 cm wysokości.

Akwarium słonowodne, inaczej nazywane morskim, jest trudniejsze do założenia w porównaniu ze zbiornikiem słodkowodnym. Decyzję o jego prowadzeniu podejmują z reguły doświadczeni akwaryści. Co więcej, założenie i prowadzenie akwarium morskiego wiąże się ze sporym nakładem finansowym.Akwarium słonowodne to marzenie niejednego akwarysty. Jest najbardziej widowiskowe ze wszystkich typów zbiorników, jakie można prowadzić w warunkach domowych. Pozwala na hodowlę niezwykle prezentujących się, egzotycznych gatunków ryb, skorupiaków czy koralowców. Sprawdź, jaki zbiornik jest potrzebny na akwarium morskie i w jaki sposób można je założyć.

Papużki nierozłączki to małe i bardzo kolorowe ptaki z Afryki. Ich nazwa pochodzi od przejawianego zachowania – łączy je z partnerem bardzo silna więź. Nierzadko spotkać można się z poglądem, że kiedy jeden z ptaków umiera, drugi odchodzi niedługo po nim z tęsknoty. Jest to kompletną nieprawdą.Papużki nierozłączki są ptakami aktywnymi i głośnymi – wydają piskliwe, donośne głosy. Nie powinno się ich stale przetrzymywać w klatce. Oswojenie wymaga cierpliwości i czasu, lecz tylko wtedy będzie można je wypuszczać. Papużki nierozłączki są gatunkiem roślinożernym, ale od czasu do czasu należy wprowadzić do ich diety niewielką ilość białka zwierzęcego w postaci owadów.

Kocie oczy są piękne, wręcz hipnotyzujące. Zwierzęta te mogą przekazać spojrzeniem wiele informacji. To klucz do zrozumienia ich nastroju, emocji, zachowania. Kocie oczy mogą też zaalarmować o chorobie. Niewątpliwie interesującą kwestią jest ich świecenie w ciemności.Oczy kota znacznie różnią się budową od ludzkich. Wśród kluczowych różnic wymienia się szerszy zakres widzenia (200 stopni), większą liczbę pręcików w siatkówce, dobrze rozwiniętą trzecią powiekę (u ludzi występuje ona w formie szczątkowej). Przyjrzyjmy się bliżej właściwościom kocich oczu i mowie ich spojrzenia.

Zeberka, znana też jako amadyna zebrowata, to gatunek małego ptaka z Australii, który jest często spotykanym w hodowli domowej. W środowisku naturalnym z uwagi na surowe warunki środowiskowe zeberki dożywają do 5 lat. W hodowli można cieszyć się ich towarzystwem znacznie dłużej, o ile zapewni się im właściwą dietę, opiekę i warunki.Zeberki to ptaki bardzo towarzyskie. Żyją zazwyczaj w dużych stadach, dlatego decydując się na zakup takiego pupila, najlepiej od razu wybrać parkę. Oprócz towarzystwa na ich dobre samopoczucie wpływa odpowiednio duża przestrzeń, dostęp do różnych zabawek, dzięki którym spożytkują energię, oraz dobrze zbilansowana dieta. Sprawdź, co powinno się znaleźć w jadłospisie zeberek.

Strzyżak sarni (jeleni) to uciążliwy owad, który swoim towarzystwem może uprzykrzać nam leśne wędrówki. Ludzie, potocznie, nazywają go kleszczem ze skrzydłami, ponieważ przypomina tego niebezpiecznego pajęczaka. Czy strzyżak sarni jest groźny? Jakie objawy pojawiają się po jego ugryzieniu? Jak możemy się chronić przed strzyżakiem? Przeczytaj artykuł i znajdź odpowiedzi na ważne pytania.

Owsiki to pasożyty, które podkradają substancje odżywcze swojemu żywicielowi i osłabiają jego organizm. Nie raz właściciele psów, kiedy widzą, że te saneczkują, zastanawiają się nad tym, czy ich pupil nie ma owsicy lub innych robaków. Czy słusznie? Z dzisiejszego artykułu dowiesz się, czy pies może mieć owsiki, odpowiemy też na pytanie, czy koty są żywicielami tych charakterystycznych robaków. Zdradzimy też, jakim pasożytem możemy się zarazić od naszych pupili. Zapraszamy do lektury! Owsik żywiciel Owsiki to pasożyty, które najczęściej są spotykane u dzieci w wieku od 3. do 6. lat. Przyczyną zarażenia jest dziecięca ciekawość oraz znajoma niechęć do mycia małych rączek po, dajmy na to, zabawie w piaskownicy. Owsiki przypominają białe, cieniutkie nitki. Przy czym samice są większe i mogą osiągać długość powyżej 1 cm, natomiast długość samców wynosi kilka milimetrów. Owsiki w charakterystyczny sposób dbają o swoje przetrwanie: samice bytują w jelicie żywiciela, równocześnie, żeby złożyć jaja,

Odpowiednio zbalansowana dieta decyduje o zdrowiu i kondycji koni. Równocześnie brak wiedzy w temacie żywienia tych cudownych zwierząt prowadzi do chorób i problemów zdrowotnych, takich jak wrzody, kolka a nawet ochwacenie. Przeczytaj artykuł i dowiedz się, co jedzą konie, jak często należy je karmić i jakie są najczęstsze błędy w ich żywieniu. Naturalne żywienie koni Co jedzą dzikie konie? Pytanie, które zadajemy, jest przewrotne, bo, jak dowodzą naukowcy, niestety, nie ma już dzikich koni. Możemy spotkać jedynie gatunki zdziczałe, takie jak koń Przewalskiego czy amerykański mustang. Konie pojawiły się na ziemi grubo przed nami, czyli ok. 50 milionów lat temu. Świetnie radziły sobie bez człowieka i doskonale umiały zadbać o swoją dietę. Dlatego, żeby dowiedzieć się, jak powinno wyglądać prawidłowe żywienie koni, warto wyjść z boksu i przenieść się na zielone łąki oraz stepy, ponieważ to tam jest to, co konie lubią najbardziej. Zanim jednak wyruszymy w naszą podróż, umówmy się, że na potrzeby

Ryba skalar już dawno skradła serce większości akwarystom. To tropikalne zwierzę nie tylko zachwyca swoją urodą i barwną kolorystyką, ale także zadziornym charakterem. Poznaj skalara, zobacz jakie ma wymagania i dowiedz się, dlaczego ta rybka tak rozkochuje w sobie miłośników akwarystyki. Zapraszamy do lektury. Skalary ryby - charakterystyka Ryba skalar, inaczej zwana żaglowcem lub rybą księżycową, pochodzi z Ameryki Południowej. Ta rybka na swój dom w naturze wybiera obszary bagienne, zalewowe, pokryte bujną roślinnością, która stanowi dla niej dobre schronienie przed drapieżnikami. Skalar należy do ryb akwariowych z rodziny pielęgnicowatych. Długość dorosłych osobników wynosi ok. 15 cm. Ciało skalara jest bocznie spłaszczone. Grzbiet ryby zdobi dumnie uniesiona płetwa, której skalar zawdzięcza swój przydomek: żaglowiec. Ciało skalara zdobią srebrzysto-zielone lub oliwkowe barwy oraz trzy czarne pasy, które biegną pionowo wzdłuż głowy i reszty ciała. Może Cię zainteresować: Najpopularniejsze