Zaćma u psa jest obecnie jedną z najpopularniejszych chorób oczu u psów o wielorakim podłożu – może być wrodzona lub nabyta, także jej przebieg może być różny. Dowiedź się, jakie są jej objawy i możliwości leczenia. Dbanie o wzrok psa jest jednym z podstawowych elementów pielęgnacji. Ważna jest odpowiednia higiena na przykład wycieranie oczu płatkami kosmetycznymi, ale też ich regularna obserwacja. Wszystkie zmiany w obrębie oczu – zmętnienia, łzawienie, ropienie czy zmiany w wyglądzie należy niezwłocznie konsultować z weterynarzem. Niektóre choroby oczu – w tym zaćma – są trudne do wyleczenia, ale odpowiednio wcześnie wykryte można spowolnić. Dodatkowo pewne choroby oczu pozwalają zdiagnozować inne dolegliwości psa np. cukrzycę – dlatego tak ważne jest, by regularnie przyglądać się oczom psa.

Zaraz obok bakterii i wirusów – pasożyty stanowią ogromne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia psów i zwierząt. Dowiedź się, jakimi chorobami możesz zarazić się od swojego psa, jakie dają objawy i jak się przed tym ustrzec. Pasożyty są ogromnym zagrożeniem dla zwierząt i ludzi – bytując w organizmie, potrafią go przez wiele lat wyniszczać i obniżać odporność. Wiele z tych, które przenoszone są przez psy, jest bezpośrednim zagrożeniem także dla człowieka – przeczytaj, jakie zagrożenie niesie brak odrobaczania psa.

Kasza – jaglana, owsiana, bulgur, jęczmienna czy gryczana – jest popularnym składnikiem ludzkiej diety. A czy możemy poczęstować nią naszego psa? Jaką kaszę wtedy najlepiej wybrać, a jaka jest niewskazana? Kasza może stanowić składnik diety psa, pod warunkiem, że wybierzemy jej odpowiedni rodzaj i odpowiednio ją przygotujemy. Jednak nigdy nie może to być podstawowy produkt, ani zbyt często podawany. Wśród wielu odmian kasz dostępnych na rynku warto wybierać te, które najlepiej posłużą naszemu czworonogowi. Przeczytaj, co wyróżnia poszczególne kasze, a później poeksperymentuj z ciasteczkami z kaszy dla psa!

Uznawany w Polsce za jedną z ras agresywnych - dog argentyński to w gruncie rzeczy silny, ale oddany i lojalny pies rodzinny. Znakomicie sprawdzi się jako pies stróżujący, ale odpowiednie wychowanie czyni z niego wspaniałego, łagodnego dla przewodnika przyjaciela.Dog argentyński nie cieszy się w Polsce dużą popularnością i ma opinię psa groźnego. Czy rzeczywiście należy się go bać? Dowiedz się więcej o tej wspaniałej rasie.

Towarzyski kot cejlon, który przybył do Europy aż z Azji, to aktywny osobnik, szybko adaptujący się do nowych miejsc i ludzi.Rasa jest równie popularna w Europie, jak i we wschodniej części świata. Kot cejloński to rasa lubiąca ludzi i bardzo przyjazna oraz ufna. Żyje nawet do 16 lat, nie posiada poważniejszych chorób to zdrowy i silny gatunek, który cieszy się dość dużym zainteresowaniem, pomimo trudnej dostępności ich na rynku hodowlanym. Historia rasy Kot cejloński jak sama nazwa wskazuje, nie wywodzi się z Europy, swoje korzenie ma w Azji, a dokładniej w Sri-Lance, gdzie po dziś dzień możemy spotkać cejlony samotnie wędrujące po ulicach. Rasa została, odkryta w 1984 roku, przez włoskiego lekarza. W 1989 roku organizacja felinologiczna FIFe wpisała go do listy nowych ras kotów. Są teorie, które twierdzą, że kot cejlońskie powstał w wyniku skrzyżowania się kotów singapurskich, inni natomiast uważają go za naturalną rasę. W Azji zwierzęta te traktowane są z niezwykłym szacunkiem.

Przeziębienie u psa jest stosunkowo częstym zajwiskiem. Jednak czasami jest na tyle delikatne, a pies ukrywa objawy, że właściciel nie jest świadomy przebytej infekcji.W zależości od odporności psa, reakcji opiekuna i wprowadzonego leczenia, przeziębienie może być krótkim i łagodnym epizodem, a może przerodzić się w poważniejszą chorobę. Dlatego tak ważne jest obserwowanie swojego psa i znajomość jego zachowań.

Wymiana zębów u psa to naturalna kolej rzeczy. Każdy szczeniak na pewnym etapie życia musi to przebyć, a sam proces wymiany uzębienia może trwać nawe do kilku miesięcy. Warto w tym okresie zwracać szczególną uwagę na pupila i zachęcać do gryzienia gryzaków, w celu uśmierzenia dyskomfortu i bólu. Dbanie o uzębienie czworonoga to bardzo ważny aspekt, o którym nie można zapominać.

Urocze, pasterskie psy z charakterystycznym umaszczeniem do dzisiaj często mylone są z appenzellerem - rasą psa z tej samej grupy. Ma to zapewne również związek z małą popularnością rasy. Przeczytaj charakterystykę entlebuchera, aby już nigdy nie pomylić tych obu ras psów i przyczynić się do zwiększenia popularności tych atrakcyjnych psów! Entlebucher – opis rasy Entlebucher należy do psów ras średnich, z grupy II FCI - pinczzerów, sznaucerów, molosów i szwajcarskich psów pasterskich. Oprócz nich do tego samego grona zaliczamy 3 inne rasy takie jak appenzeller, duży szwajcarski pies pasterski i berneński pies pasterski. Entlebucher jest najmniejszym z nich, charakteryzuje się ogromną inteligencją i pełni często rolę stróża domu.Rasa psa entlebucher swoje początki ma w dolinie Entlebuch w Szwajcarii. Niestety, aż do XIX nie była rozróżniana od appenzellera - ze względu na podobieństwo wyglądu i umaszczenia. Rasa psa entlebucher została oficjalnie uznana za osobną w 1927 roku.

Psie sporty to nie tylko wyścigi czy inne tego typu czynności, to również obedience zdobywające coraz większą popularność. Dyscyplina ta polega na wykonywaniu sekwencji ruchów wedle odpowiednich reguł, które oceniają sędziowie. Obedience pomaga usprawnić komunikację pomiędzy pupilem a właścicielem, uczy posłuszeństwa i poprawia koncentrację u psa.

Duże rasy psów są tak samo często wybierane, jak i w przypadku mniejszych pobratymców. Pamiętajmy, że im większe zwierzę tym potrzebuje ono więcej przestrzeni i miejsca do wybiegania się. Adopcja psa czy nawet jego kupno to poważna decyzja i trzeba dobrze przemyśleć tego typu sprawy. Każde zwierzę wymaga uwagi i przeznaczenia odpowiednie dużo czasu na tresurę i zabawę. Pies może stać się wiernym kompanem człowieka, jeśli tylko właściciel odpowiednio się nim zajmie.