Teriery szkockie były i są bardzo popularną rasą na całym świecie. Ich podobizna do dzisiaj zdobi butelki najdroższych i najstarszych alkoholi świata. Terier szkocki był ulubionym psem królowej Wiktorii, prezydenta George W. Busha czy prezydenta Roosevelta. Osobistościom odpowiadała pewność siebie psa, zadziorny i niezależny charakter połączony z żywym temperamentem, a to wszystko w tym małym ciałku! Czy tobie również podpasuje omawiany pies szkot? Przekonaj się!
Historia rasy terier szkocki
Rasę psa terier szkocki FCI oficjalnie uznało w roku 1930. Wzorzec rasy został wtedy dopisany do grupy III – teriery i sekcji 2 – teriery małe. Jednak historia tych psów sięga znacznie wcześniej, teriery szkockie są właściwie uznawane za bardzo starą rasę. Już w XV wieku towarzyszyły ludziom w Anglii i Szkocji, a dokładniej okolice Blackmounth i Moor w hrabstwach Pertshire i Rannoch.
Niech nie zmyli wielkość czworonoga, bowiem szkoty są psami myśliwskimi i niegdyś były używane do polowań na wydry i jako tzw. norowce – miały wyłapywać zwierzynę z nor i przynosić do myśliwego. Terier szkocki ma tych samych przodków co west higland white terrier oraz skye terrier.
Terier szkocki przyczynił się do ukształtowania ras bedlington terrier oraz cairn terrier.
Terier szkocki – wzorzec rasy, wzrost i waga
Teriery szkockie należą do psów ras małych. Dorosły osobnik osiąga 25 – 28 cm wysokości w kłębie oraz ok. 10 kg masy ciała.
Szkoty są krótkonogie. Ich sylwetka wpisana jest w prostokąt, a linia grzbietu jest idealnie prosta. Całość sprawia wrażenie krępego i mocnego ciała. Klatka piersiowa głęboka, nogi proste, równo stawiane. Ogon gruby, prosty i wysoko osadzony i wysoko noszony.
Głowa teriera szkockiego jest wydłużona, z płaskim czołem. Uszy wysoko osadzone, trójkątne, muszą być stojące. Oczy psa są szeroko rozstawione i dosyć głęboko osadzone, w kształcie migdałów, muszą być ciemnej barwy.
U teriera szkockiego charakterystyczna jest długa broda na kufie, wąsy i brwi. Brwi powinny wychodzić na linię nosa, aby z profilu jeszcze bardziej wydłużyć pysk. Preferowana jest długa okrywa włosowa, tworząca portki na nogach psa i długie falbanki na grzbiecie. Dozwolone jest umaszczenie pszeniczne, czarne lub pręgowane. Sierść teriera szkockiego jest dwuwarstwowa, składa się z miękkiego, gęstego podszerstka i bardzo twardego, szorstkiego włosa okrywowego. Całość powinna być zdyscyplinowana i równo ułożona.
Charakter terierów szkockich
Teriery szkockie są psami małymi, ale odważnymi i zadziornymi. Czasami można odnieść wrażenie, że nie zdają sobie sprawy ze swojego mikrego wzrostu, gdyż ochoczo startują do bójek z większymi sobie. W kontaktach z innymi psami może być zaczepny i konfliktowy, jest raczej typem samotnika i lekkiego egoisty jeśli chodzi o skupianie uwagi. Terier szkocki lubi być panem na włościach i chętnie to okazuje. Natomiast, w odróżnieniu od typowego teriera – terier szkocki nie ma dużych skłonności do wyrywania się i ucieczek. Mocno przywiązuje się do opiekuna.
Szkoty podpasują osobom, które nie oczekują od psa bycia milusińskim. Psy tej rasy są mocno niezależne, nieco wycofane w kontaktach i w okazywaniu uczuć. Terier szkocki raczej nie przepada za długimi sesjami miziania, tulenia czy głaskania. Lubi jednak aktywność. Małe ciałko nie przeszkadza mu w robieniu zwinnych akrobacji i długiej zabawie. Terier szkocki to żywiołowy pies. Najlepiej odnajdzie się w domu z ogrodem. Należy jednak pamiętać, że pozostawiony sam sobie w przydomowym ogródku może kopać tam dołki. Do mieszkania w bloku pies może okazać się za nadto szczekliwy. Jego czujność (i historia) sprawiają, że idealnie sprawdza się w roli stróża posesji.
Może Cię zainteresować: Dlaczego pies kopie dołki?
Terier szkocki – zdrowie i pielęgnacja
Przed podjęciem decyzji o zakupie czy adopcji psa terier szkockiego należy mieć na uwadze, że rasa ta ma genetyczne predyspozycje do występowania nowotworów. Psy tej rasy są w grupie zwiększonego ryzyka występowania guzów i wszelkiego rodzaju nowotworów. Ponadto, choroby, na które narażone są poprzez dziedziczenie jest zwiększone napięci mięśni oraz osteopatia żuchwy. Może to skutkować bólem i dyskomfortem podczas długotrwałego żucia. Z tego też powodu teriery szkockie powinny być na
Zdjęcia: Canva.com
Dodaj komentarz