Szczeniak w domu część 2 - Pies w domu

Najlepiej umówić przegląd zwierzaka tego samego dnia, którego planujemy go zabrać do domu. Lekarz oceni kondycję zwierzęcia, zbada na ewentualna obecność pasożytów zewnętrznych oraz oceni ogólny stan zdrowia. W niektórych wypadkach zdarza się, że pies wymaga leczenia. Najczęściej są to choroby uszu. Jeżeli lekarz uzna za stosowne, można przy okazji takiej wizyty odrobaczyć psa, jednak nie wskazane podanie szczepionek. Wynika to z faktu, że zmiana domu, oderwanie od rodzeństwa i matki oraz obce dla psa osoby w jego otoczeniu wywołują stres. Na szczepienie lekarz umówi się w oparciu o dotychczasową immunizację psa oraz biorąc pod uwagę jego stan zdrowia. Tydzień przed planowanym szczepieniem pies zostanie odrobaczony.

W trakcie takiej „przeglądowej” wizyty warto zapytać o wszystko, co dotyczy opieki nad szczenięciem. Jak często powinien jeść, jaka karma będzie najlepsza, jakie porcje powinien dostawać, ustalić plan odrobaczania oraz szczepień. W domu musisz mieć przygotowane dla psa miski, legowisko i zabawki.

Przemyśl dokładnie gdzie chcesz, żeby spał Twój pies. Nie ma nic złego w tym, że pies śpi z właścicielem w łóżku. Jednak pamiętaj o tym, że będzie chciał tam spać również kiedy dorośnie.

Legowisko psa nie może znajdować się w przeciągu lub w zbyt gorącym miejscu (np. pod grzejnikiem..). Miski muszą być łatwo dostępne i ustawione na antypośligowej i łatwej do czyszczenia powierzchni.

Szczenię rośnie bardzo szybko i od tej pory to od Ciebie zależy co będzie jadło. Żeby rozwijało się prawidłowo, musi mieć zapewniony dostęp do wszystkich niezbędnych składników pokarmowych. Dodatkowo, psy ras dużych i olbrzymich będą wymagały dodatkowej suplementacji w celu wzmocnienia kości. Dla szczeniąt przewidziane są specjalne karmy, a karma dla psów dorosłych jest absolutnie niewystarczająca do pokrycia potrzeb żywieniowych i metabolicznych dla szczenięcia. Inwestycja w przyzwoite żywienie szczenięcia zwróci nam się w przyszłości w postaci braku chorób niedoborowych u naszego psa.

Karma dla szczenięcia nie może być zmieniona radykalnie. Jeśli w poprzednim miejscu jadł określone jedzenie, zmiana takiego jedzenia będzie trwała około 5 do 7 dni. Stopniowo dodawaj niewielkie ilości nowego pokarmu do poprzedniej karmy zwiększając codziennie ilość nowego jedzenia. Nagła zmiana jedzenia zapewne spowoduje żołądkową rewolucję.

Ogólne zasady dotyczące zalecanej ilości porcji dla szczeniąt:

4 – 6 tydzień życia : 4 posiłki dziennie
3 – 6 miesiąc życia: 3 posiłki dziennie
6 – 12 miesiąc życia: 2 posiłki dziennie.

W żywieniu psów po 12 miesiącu życia zaleca się również dwa posiłki dziennie. W przypadku psów pracujących dawki należy zmodyfikować.

Jeżeli chodzi o przestawienie szczenięcia na „dorosłe” jedzenie, to ogólnie można zastosować zasadę, że psy małe oraz średnie można karmić jedzeniem dedykowanym psom dorosłym w wieku 9 – 12 miesięcy. Zależy to od cech indywidualnych zwierzęcia, a lekarz weterynarii pomoże podjąć decyzję. W stosunku do psów dużych i olbrzymich uznaje się, że powinny być utrzymywane na karmie dla szczeniąt do drugiego roku życia.

Pies ZAWSZE musi mieć dostęp do świeżej wody.

Szczenięta to nie ludzkie dzieci – nie da się ich zawinąć w pieluchy. W związku z tym nauka załatwiania swoich potrzeb poza domem jest priorytetem dla zdecydowanej większości opiekunów.

W myśl zasad ekspertów zajmujących się behawioryzmem psów, opiekun musi wykazać się cierpliwością, organizacją oraz nauczyć się wzmacniać sygnały pozytywne. Dobrym pomysłem wydaje się usunięcie z zasięgu psa dywanów na jakiś czas, ponieważ nie należy oczekiwać, że wypadki się nie zdarzą. Jeżeli nie ma możliwości usunięcia dywanów, warto zainwestować w podkłady higieniczne.

Jeśli nasz pies nie jest jeszcze w pełni zimmunizowany – czyli nie otrzymał jeszcze wszystkich szczepień lub otrzymał je w ciągu ostatniego tygodnia, trzeba znaleźć miejsce, które nie jest odwiedzane przez inne psy. To nie będzie łatwe. Jeśli takiego nie ma, staraj się wybierać te najmniej uczęszczane lub takie gdzie są psy zaszczepione i zdrowe.
Jeśli pies załatwia się na zewnątrz musi zostać za to nagrodzony. To wzmacnia pozytywne odczucia. Natomiast nigdy nie należy karać psów za załatwianie się w domu. Pies nie rozumie za co spotyka go kara. Jedyne czym zaowocuje to w przyszłości, to zaburzenia zachowania Twojego psa. W tym miejscu zaznaczę dość stanowczo, że bicie psa to nic innego niż znęcanie się nad zwierzęciem. Nie ma na to usprawiedliwienia.

Pory dnia o jakich szczenię koniecznie musi wyjść na spacer i które pomogą uczyć go załatwiania swoich potrzeb na zewnątrz.

1. Zaraz po przebudzeniu.
2. Chwilę przed pójściem spać.
3. Natychmiast po posiłku lub po wypiciu dużej ilości wody.
4. Kiedy szczenię budzi się po drzemce
5. Podczas oraz natychmiast po wysiłku (zabawa, trening)

Przy okazji treningu czystości, warto tez zaopatrzyć się w torebki na psie odchody. Opiekun jest zobowiązany sprzątać po swoim psie. W myśl zasady – sprzątnij, nie wdepniesz!

Szczenięta są bardziej narażone na rozwój chorób niż psy dorosłe. Dodatkowo pewne stany chorobowe mogą mieć u szczenięcia dramatyczny przebieg. Stąd, istotne jest rozpoznawanie objawów oraz podjęcie szybkiej interwencji i leczenia.

Jeśli nie jesteś pewien, czy Twój pies wymaga leczenia, nie czekaj! Lepiej odwiedzić gabinet weterynaryjny i usłyszeć, że nic się nie dzieje niż doprowadzić psa do stanu wymagającego intensywnej terapii.

Typowe objawy, które muszą Cię zaniepokoić i które wymagają badania psa:

1. Słaby przyrost masy ciała.
2. Wymioty psa
3. Biegunki psa
4. Zanik apetytu
5. Bolesny lub opuchnięty brzuch
6. Apatia
7. Problemy z oddychaniem
8. Kaszel lub katar
9. Bladość dziąseł
10. Opuchlizna i/lub zaczerwienienie powiek lub spojówek, wyciek z oczu, zaczerwienienie oczu.
11. Wyciek z nosa
12. Problemy z oddawaniem moczu lub kału, krew w moczu lub kale, brak oddawania moczu i kału.

Nie, absolutnie nie chodzi o to, że pies ma działać jak szwajcarski zegarek i reagować na każdą komendę oraz dodatkowo wykonywać cyrkowe sztuczki. I najlepiej się jeszcze sam tego wszystkiego nauczyć.

Chodzi o to, żeby pies wracał na zawołanie (lub na trzy zawołania, każdy może się zamyślić), żeby umiał podstawowe komendy, które pozwolą nam rozproszyć jego uwagę w stresującej sytuacji.

Polecam szkolenie metodami pozytywnymi. Polecam również współpracę z trenerem/behawiorystą, który szkoli metodami pozytywnymi. Przed wyborem warto zapytać innych właścicieli, znajomych i krewnych a przede wszystkim swojego lekarza weterynarii, czy może znają kogoś, kogo mogą polecić. Z doświadczenia powiem, że taka osoba jest bezcenna i wprowadza spokój i harmonię w życie z psem. Pochwalę się nawet, że mojego schroniskowego kundelka za posłuszeństwo i mądrość chwalą wszyscy. A stoją za tym profesjonalne porady, 5 treningów z profesjonalistą (tak, tylko tyle) i systematyczna nauka. Oczywiście nauka dla człowieka, bo to my musimy nauczyć się komunikować z psem. Dla psa to zabawa. No i dużo ciastek. Treningi z psem dodatkowo wzmacniają więź między zwierzęciem a opiekunem.

Ważne! Przed przystąpieniem do psiego przedszkola szczenię musi być zimmunizowane. Oznacza to nie tylko zaszczepienie, ale również obejmuje okres, w jakim szczepionka daje odporność przeciwko chorobom.

Tu powtórzę po raz kolejny – bicie psa za nie wykonywanie poleceń, ucieczki czy każde inne przewinienia to znęcanie się nad zwierzęciem i nie ma nic wspólnego z uczeniem psa.

Wychodzicie na spacer i natychmiast na waszej nogawce wisi pies sąsiada? Przechodzicie obok psa na smyczy a ten warczy i ujada a najchętniej zjadłby Ciebie i Twojego szczeniaka?

Tak, to są braki w socjalizacji psa. Oceniać właściciela nie można. Takie zaburzenia maja różne podłoże i bywają niemożliwe do skorygowania.

Natomiast Ty możesz zrobić wszystko aby Twój pies takich zaburzeń nie miał. Przede wszystkim, żeby zabrać szczenię od matki powinno ono mieć 8 tygodni. Przeciętnie między drugim a 4 miesiącem życia większość szczeniąt zaczyna akceptować inne zwierzęta, ludzi i miejsca jakie poznaje. Zajęcia socjalizacyjne dla szczeniąt są jedną z lepszych możliwości, żeby pod okiem eksperta wprowadzać psa w nowy świat.

Nie można jednak przedawkować szczenięciu emocji. Nie zabieraj szczeniaka w miejsca tłoczne, głośne itp. Wszystko trzeba wprowadzać stopniowo. Obserwuj też reakcje swojego psa. Jeden może być odważnym zdobywcą, innemu do szczęścia wystarczy kilku znajomych i spacery w nowych, ale niezbyt tłocznych miejscach.

Ważne jest, aby przyzwyczaić psa do wizyt w gabinecie weterynaryjnym. Wpadnij czasem z nim na ciastko do lekarza. Można szczenię przy okazji zważyć. Wybieraj w tym celu godziny mniej obłożone przez pacjentów. Lekarz chętnie powie Ci, kiedy najlepiej wpaść z niezobowiązującą wizytą.

W socjalizacji ważne są też inne elementy: psy nie lubią przytulania, noszenia na rękach, zmuszania do leżenia w określonej pozycji etc. Głaskanie, zabawa z piłkami i innymi psimi zabawkami, zabawa w podawanie łapy (ciasteczka!) lub, dla amatorów, trening agility są przez psy lubiane i akceptowane. Zostało to już potwierdzone naukowo, że przytulanie psa, obejmowanie i krepowanie mu tym ruchów powoduje u psa stres. Zwierzęta mimo to pozwalają na to, ale nie są szczęśliwe. Chcesz pokazać swojemu psu, jak bardzo Ci na nim zależy? Weź go na spacer.

Przeczytaj więcej o socjalizacji szczeniaka

Masz inne pytania dotyczące psa? Zapraszam do komentowania!